วัณโรค ภัยเงียบทางลมหายใจที่รักษาหายได้

วัณโรค หรือ ทีบี (TB) เป็นโรคติดต่อเรื้อรังที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Mycobacterium tuberculosis แม้ส่วนใหญ่จะเกิดที่ปอด (วัณโรคปอด) แต่เชื้อสามารถแพร่กระจายไปยังอวัยวะอื่นได้ เช่น ต่อมน้ำเหลือง กระดูก หรือเยื่อหุ้มสมอง โรคนี้ยังคงเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญ แต่สามารถรักษาให้หายขาดได้หากรับประทานยาอย่างถูกวิธี

การติดต่อและกลุ่มเสี่ยง

วัณโรคติดต่อผ่านทางระบบทางเดินหายใจ (Airborne transmission) โดยการสูดดมละอองฝอยจากการไอ จาม หรือการพูดคุยของผู้ป่วยวัณโรคปอดระยะแพร่เชื้อ กลุ่มเสี่ยงที่ควรระวังเป็นพิเศษ:

• ผู้สูงอายุและผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง

• ผู้ป่วยโรคเรื้อรัง เช่น เบาหวาน โรคไต หรือผู้ติดเชื้อ HIV

• ผู้ที่อาศัยอยู่ร่วมบ้านหรือใกล้ชิดกับผู้ป่วยวัณโรค

สัญญาณเตือนและอาการทางคลินิก

อาการของวัณโรคปอดมักค่อยเป็นค่อยไป ผู้ป่วยควรสังเกตความผิดปกติดังนี้:

• ไอเรื้อรัง: ติดต่อกันนานเกิน 2 สัปดาห์

• ลักษณะการไอ: อาจมีเสมหะปนเลือด หรือเสมหะสีเหลืองเขียว

• อาการทางร่างกายทั่วไป: อ่อนเพลีย เบื่ออาหาร น้ำหนักลดลงอย่างรวดเร็ว

• ไข้: มักมีไข้ต่ำๆ ในช่วงบ่ายหรือเย็น และมีเหงื่อออกผิดปกติในเวลากลางคืน

แนวทางการรักษาและการปฏิบัติตัว

หัวใจสำคัญของการรักษาวัณโรคคือ "ความต่อเนื่อง" เพื่อป้องกันเชื้อดื้อยา

1.      การใช้ยา: แพทย์จะให้ยารักษาวัณโรคหลายชนิดร่วมกัน โดยต้องรับประทานยาต่อเนื่องอย่างน้อย 6 เดือน

2.      การติดตามอาการ: ห้ามหยุดยาเองโดยเด็ดขาด แม้อาการจะดีขึ้นแล้ว เพราะอาจทำให้เชื้อกลับมาและดื้อยา ซึ่งจะรักษายากขึ้นมาก

3.      การป้องกันการแพร่เชื้อ: ในช่วง 2 สัปดาห์แรกของการรักษา ผู้ป่วยควรสวมหน้ากากอนามัยตลอดเวลา และแยกของใช้ส่วนตัว

บทสรุป

วัณโรคไม่ใช่โรคที่น่ารังเกียจและสามารถรักษาให้หายขาดได้ การตรวจสุขภาพปอดประจำปีและการรีบพบแพทย์เมื่อมีอาการไอเรื้อรัง จะช่วยให้ได้รับการวินิจฉัยและรักษาทันท่วงที ป้องกันการแพร่เชื้อสู่คนในครอบครัวและชุมชน